Skocz do zawartości
Zbrojnikowate.pl

Ranking


Popularna zawartość

Zawartość, która uzyskała najwyższe oceny od 27.10.2020 uwzględniając wszystkie działy

  1. 3 punkty
    Witam serdecznie - dzis posmece o antybiotykach w leczeniu ryb. To temat bardzo wazny bo niestety jest tak wiele bledow w ich stosowaniu ,ze akwarysci sami na siebie szykuja bat. Najpierw moze typowe antybiotyki stosowane w akwakulturze : -Chloramfnikol czyli inaczej detromycyna -Klindamycyna -Ciprofloksacyna -Enrofloksacyna -Strptomycyna -Amoksycylina -Tetracykliny - m.in Oksytetracyklina -Penicylina - sa tez leki bakteriobojcze takie jak metronidazol, furazolidon , nifurpirinol ktore antybiotykami nie sa Jest znacznie wiecej antybiotykow ale te wymienione uzywane sa z powdzeniem w akwakulturze. Problemem niestety jest ich niewlasciwe uzywanie. Co ten Koczko za herezje glosi ? Otoz antybiotyki jesli juz sa stosowane to kuracja nimi musi byc przeprowadzona wlasciwie - czyli po pierwsze odpowiednia ilosc leku musi zostac podana a po drugie odpowiednio dlugo ten lek musi byc podawany by przyniesc efekty - wiec jesli lek ma byc podawany kazdego dnia w ilosci 1 gram na 100 litrow przez minimum 7 dni to nie dajemy 0,5 grama przez 6 dni. Mozemy dac troche wiecej i dluzej ale nigdy zbyt malo i za krotko! Nie robimy sobie tez przerw w podoawaniu bo sie zapomnialo , albo lek drogi to troche przyoszczedze ....Wszelkie takie dzialania doporowadza do tego ,ze nie tylko ryb nie wyleczymy ale tez szczepy bakterii ktore dana jednostke chorobowa wywolaly uodpornia sie na dany antybiotyk i juz wiecej takim lekiem nie da sie z nimi wlaczyc. WLasnie przez takie nieodpowiedzialne zachowania ( szczegolnie hodowli azjatyckich ) na rynku akwarystycznym pojawia sie coraz wiecej odpornych bakterii na wszelkie antybiotyki. Kolejnym problemem jest podawanie leku na oslep badz " na wszelki wypadek" .Podawanie na oslep moze sie okazac nieskuteczne bo nasze bakterie moga byc juz wlasnie odporne na to co chcemy podac - poza tym najczesciej akwarysta uslyszal gdzies od kogos ,ze ktos tam wyleczyl swoje ryby np streptomycyna wiec sypie do wody ten lek a tymczasem jego ryba jest chora na jednostke chorobowa wywolana przez bakterie beztlenowe wiec strepto im krzywdy nie zrobi. Podobnie sie ma z podawaniem leku na wszelki wypadek - oslabiamy biologie ryby choc nie ma takiej potrzeby - Mozemy poprzez niepelna kuracje sprawic odpornosc bakterii na lek i jak kiedys bedzie potrzeba naprawde leczyc to nie bedzie czym. CO zrobic by nie walic na oslep ? zrobic wymaz u weta lub samemu i dac ten wymaz na posiew oraz antybiogram z ktorego sie dowiemy na jakie leki szczepy sa wrazliwe. Niestety czesto mam w wiadomosciach zdjecia takich wynikow badan z ktorych jasno wyziera problem odpornosci szczepow bo sie okazuje z,e na kilkanascie pozycji antybiotykow bakterie wrazliwe sa tylko na dwa. Jakie stad wnioski - po pierwsze najpierw badzcie pewni ,ze ryba jest chora z powodu bakterii a nie grzyba badz pierwotniaka - po drugie zacznijcie od lekow bakteriobojczych ktore antybiotykiem nie sa - sa to roznorakie " barwniki " jak fiolet , zielen , orange czy akryfalwina - polaczone z sola moga dac doskonale efety - pomocna jest tez chloramina , KmnO4. Jesli juz trzeba uzyc antybiotyku to najlepiej pod dyktando weterynarza a jesli wiedza czerpana bedzie z netu to weryfikujcie ja na kilku- kilkunastu grupach , stronach u ludzi ktorzy cos wiedza a nie tylko powielaja gdzies zaslyszane bzdury. Wazne jest tez to co zrobimy po zakonczonej kuracji- Warto zrobic solidne podmiany wody polaczone z filtracja przez wegiel aktywny a nastepnie dodajemy do wody bakterie ktore sa rybom potrzebne by normalnie funkcjonowac a my wlasnie je przy okazji leczenia zabilismy - dlatego dobrze dodac do wody badz karmy bakterie kwasu mlekowego oraz pro i prebiotyki. Mozna wzbogaic wode o witaminy i mineraly.
  2. 1 punkt
    Artykuł przygotowany przeze mnie i Pana dr. Piotra Robakowskiego na temat oznaczeń nieopisanych jeszcze naukowo gatunków kiryskowatych. W tekście znajdują się tabele - pomiędzy nimi i po nich istotny tekst. Co-to-są-oznaczenia-C-i-CW.pdf
  3. 1 punkt
    Nie bede udawal ,ze wiem ale jesli Levamol pomogl to tylko sie cieszyc
  4. 1 punkt
    Kolejny, nieopisany jeszcze gatunek z rodzaju Brochis (Brochis sp. CW132) został rozmnożony przez niemiecką akwarystkę Elke Zierold. Zierold opisuje w ostatnim numerze dwumiesięcznika „Aquaristik Fachmagazin” (AF 273/2020), że ryby z odłowu kupiła w 2015 roku, jako Brochis splendens „Pantanal”, w jednej z największych niemieckich hurtowni z rybami tropikalnymi. Z dziewięciu zakupionych sztuk cztery okazały samicami. W grudniu 2017 roku w akwarium z tymi rybami pojawiła się pierwsza ikra – akwarystka zebrała wówczas około 40 ziarenek. Podłożem w akwarium tarliskowym był piasek, znajdowały się w nim też korzenie mangrowca obsadzone mikrozorium. Z pierwszego tarła wylęgło się około 30 larw, które po dwóch tygodniach jednak padły z powodu awarii ogrzewania. Jak relacjonuje Zierold następna udana próba tarła Brochis sp. CW132 nastąpiła pod koniec 2019 roku w nowym akwarium o wymiarach 100x50x40 cm. Pomocne wskazówki zaczerpnięto z wymienionego w pierwszej części opracowania artykułu Eversa. Ryby przebywały w stałej temperaturze wody - 25 stopni Celsjusza, były umiarkowanie karmione żywym pokarmem tj.: tubifexem, larwami komarów oraz larwami artemii. Od czasu do czasu podawano im również różnego rodzaju pokarmy mrożone. Wymiana wody była rzadka i w niewielkiej objętości. Następnie temperatura wody została obniżona do 20 stopni Celsjusza, wprowadzono dodatkowy filtr wewnętrzny z obfitym napowietrzaniem. Znacznie częściej podmieniano wodę o zmodyfikowanym składzie – do kranówki została dodana deszczówka w proporcji 50/50. Elke Zierold zaczęła podawać więcej pokarmu oraz zmieniła ułożenie elementów wystroju w akwarium. Aktywność i apetyt dorosłych ryb znacznie wzrosły. Zmienił się też ich kolor z zielonoszarego na metaliczny zielony. Trwało to od 8 do 10 dni. Podczas kolejnego tarła (pod koniec listopada 2019 r.) ryby te złożyły około 50 ziarenek ikry, niestety prawie wszystkie były niezapłodnione – wylęgły się jedynie trzy larwy. Jednak kolejne tarło było obfite i ryby złożyły około 400 ziarenek ikry, z której wylęgło się dużo młodych (niestety nie podano wskaźnika wyklucia – pojawia się jedynie informacja, że był on wysoki). Po czterech dniach przebywania larw w temperaturze 25 stopni Celsjusza, zostały one przeniesione do akwarium hodowlanego o powierzchni dna 75x35 cm. Żerujące larwy karmiono m. in.: nicieniami mikro, „banana worms”, drobnym suchym granulatem i rozdrobnionymi mrożonkami. Po 4 tygodniach podchowu większe młode zostały przełożone do 200-litrowego akwarium. W wieku około 2 miesięcy osiągnęły wielkość około 4-4,5 cm. Fazy zmiany ubarwienia zaobserwowano również u tego gatunku. Po około 10 tygodniach życia wzór na ciele zanika – jedynie płetwy mają jeszcze kolor czerwonawo-brązowy. To dwuczęściowe opracowanie miało na celu przybliżenie Państwu najnowszych międzynarodowych sukcesów w rozmnażaniu gatunków kiryskowatych z rodzaju Brochis, ze szczególnym zwróceniem uwagi na gatunki mało u nas znane i popularne.
  5. 1 punkt
    Znany wielu akwarystom Kirys szmaragdowy (Brochis splendens) został opisany przez de Castelnau jako Callichthys splendens w 1855 roku. Później wielokrotnie wykonano nowe opracowania pod różnymi nazwami np. Brochis dipterus (Cope, 1872). Następnie opisano drugi gatunek – Brochis multiradiatus, a w 1983 trzeci – największy – Brochis britskii. Do roku 2013 jedynie Brochis splendens był regularnie rozmnażany. Podczas podchowu młodych Brochis splendens wraz ze wzrostem i rozwojem następują zmiany w wyglądzie, zwłaszcza zmiany w ubarwieniu (wzorze), które podzielono na trzy fazy (wg artykułu w „Aquaristik Fachmagazin” autorstwa E. Schiller): Faza pierwsza: trzy dni po zresorbowaniu woreczka żółtkowego tworzy się za głową młodego ciemny pasek. Podczas kolejnych dni pojawia się więcej ciemnych plam na ciele. Po około 2 tygodniach znacznie powiększa się płetwa grzbietowa. Jest ona dymno szara i na brzegu jasno karbowana (jasno obrzeżona postrzępiona). W tym czasie młode Brochis splendens osiągają wielkość około 1,5 cm. Faza druga: po osiągnięciu wielkości około 2 cm następuje kolejny etap zmiany ubarwienia. Plamy na ciele łączą się w marmurkowy wzór siatki. Odcień koloru płetwy grzbietowej zmienia się z ciemno czerwonego do prawie czarnego – trudność z jego określeniem wiąże się z zależnością od kąta padania światła Faza trzecia: po 8 tygodniach życia młode kirysy szmaragdowe są wielkości około 3 cm, stopniowo pojawia się i zaczyna dominować podstawowa, zielona barwa; również piękna płetwa grzbietowa staje się przezroczysta. Przy pojedynczych rybach można jeszcze zauważyć niewielkie przebarwienia na płetwie grzbietowej. W ostatnich 20 latach pojawiły się na rynku akwarystycznym cztery kolejne gatunki z rodzaju Brochis. Wszystkie do ostatecznego opisania otrzymały numer CW. Brochis sp. CW34 o krótkim pysku to gatunek pochodzący z Boliwii, został sprowadzony razem z Brochis sp. CW35 o długim pysku pochodzącym z Rio Branco – dopływu Rio Negro. W handlu ten ostatni jest błędnie sprzedawany jako Brochis multiradiatus. Z brazylijskiego Pantanalu sprowadzono Brochis sp. CW132, którego dokładne miejsce pochodzenia nie jest niestety znane. Te dosyć duże sumiki są oferowane w handlu często jako Brochis sp. „Pantanal”. Jako ostatni został odkryty Brochis sp. CW136 – pochodzi on z Peru z rzeki Rio Madre de Dios. W 2013 roku wybitny niemiecki akwarysta Hans-Georg Evers opublikował w czasopiśmie „Amazonas” fotorelację z rozmnożenia gatunku Brochis sp. CW35. Stało się wtedy jasne, że również młode tego gatunku wyglądają zupełnie inaczej niż dorosłe osobniki. W 2018 roku wybitny węgierski akwarysta Gyula Paraseti (redaktor węgierskiego magazynu akwarystycznego „Akvarium Magazin”) ogłosił, że rozmnożył gatunek, który kupił jako Brochis multiradiatus. Nabył on dużą grupę ryb tego gatunku. Obserwując zdjęcia dorosłych i młodych ryb opublikowane w ostatnim „Aquaristik Fachmagazin” można przypuszczać, że chodzi tu też o gatunek Brochis sp. CW35 (podobnie jak w przypadku Eversa). Niemieckiej akwarystce Elke Zierold udało się w roku 2017 rozmnożyć gatunek Brochis sp. CW132, dwa lata później odchowała już dużą ilość młodych tego gatunku. Brochis multiradiatus – sumik wielkości około 12 cm – został opisany w roku 1960 przez Orces-Villagomeza. Ryby te charakteryzuje duża ilość promieni w płetwie grzbietowej od 15 do 17 – w odróżnieniu od gatunków z rodzaju Corydoras, które posiadają ich od 6 do 8. Ta duża płetwa grzbietowa jest już widoczna w 3 tygodniu życia gatunku. Te sumiki pancerne zamieszkują wolno płynące białe wody – głównie rzeki, kanały w lasach deszczowych – Rio Madeira w Brazylii, Rio Lagartococha w Ekwadorze, Rio Ucayali czy też Rio Nanay w Peru. Samce są węższe w budowie i trochę większe od kompaktowych samic. Brochis cf. multiradiatus Warto omówić warunki udanego tarła Brochis cf. multiradiatus u hodowcę węgierskiego. Akwarium tarliskowe o pojemności 500 litów pierwotnie zostało wypełnione deszczówką. Grupę tarliskową stanowiło: 6 samic oraz 11 samców. W każdym miesiącu dokonywano wymiany wody, często na wodę wodociągową. Tarlaki były karmione tubifexem, rozwielitkami i larwami komarów. W akwarium tarliskowym znajdowały się anubiasy i kryptokoryny. Z pierwszego tarła hodowca uzyskał około 50-ciu ziarenek ikry. Już po trzech dniach wykluły się młode, po dwóch kolejnych zaczął on karmienie larwami artemii. Niestety w ciągu kilku następnych dni prawie wszystkie młode padły, zostały dwa-trzy osobniki. Kilka dni później odbyło się kolejne tarło – hodowca zebrał około 150 ziarenek ikry, z której odchował około 10 młodych. Okazało się, że przyczyną padania młodych była zbyt wysoka temperatura – kolejna ikra (około 200 ziarenek) została przełożona do akwarium z wodą o niższej temperaturze. Dzięki temu udało się odchować ponad setkę młodych z tego tarła. W kolejnych dniach samice złożyły znacznie więcej ziarenek ikry – 700, 900 – a nawet 1000. Wnioskować stąd można, że ryby te są bardzo płodne. Poza larwami artemii młode Brochis cf. multiradiatus były też karmione pokarmem sztucznym Skretting Perla Larva 6.0. Młode rosną bardzo szybko – po 3 miesiącach osiągają wielkość 3-4 cm, po 6 miesiącach 5-6 cm. Ubarwienie młodych mocno zmienia się w około 6. miesiąca życia – zanika wtedy młodzieńcze ubarwienie i charakterystyczny wzór na ciele – bardzo atrakcyjny – podobnie jak u Brochis splendens.
  6. 1 punkt
    Ja dodam do tego wszystkiego jeszcze swoje dwa grosze odnośnie akwariów mocno roślinnych HT. W nich też należy wodę podmieniać, a powód jest bardzo prosty - praktycznie nigdy nie jesteśmy w stanie trafić z nawożeniem roślin idealnie. Zawsze czegoś będzie za dużo i będzie się to z czasem kumulować w zbiorniku. Dzięki podmianom poniekąd zerujemy te nadwyżki do poziomów, które nie wpływają negatywnie na zbiornik. Poza tym musimy również pamiętać, że rośliny toczą nieustanną wojnę chemiczną ze sobą wytwarzając związki hamujące wzrost konkurencji (zainteresowanych odsyłam pod hasło allelopatia). Wywalając ze zbiornika część wody usuwamy również te związki dzięki czemu rośliny mogą lepiej rosnąć.
  7. 1 punkt
    Siema Ja u siebie w akwariach posiadam dwa rodzaje napowietrzania : - turbina z gąbka - filtr gąbkowy napędzany powietrzem Wole mieć dodatkowy filtr niż kostkę z powietrzem , ale nie raz zdażyło się ze turbina się zapychała ( brudna gąbka ) i filtr na powietrze ratował cala " sytuacje " najbardziej to jest widoczne latem , kiedy woda w akwariach jest bardzo ciepła . W akwarium gdzie mam kilkaset rybek , gdyby nie te powietrze to pewnie na drugi dzień nie byłoby co zbierać . Ps. polecam się zabezpieczać podwójnym natlenianiem bo łatwo wysłać ryby do " krainy wielkich jezior "
Ten Ranking jest ustawiony na Warszawa/GMT+01:00
  • Biuletyn

    Chcesz być na bieżąco ze wszystkimi naszymi nowościami i informacjami?

    Zapisz się
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.